Ofiarowanie Jezusa
w świątyni (A)

zonedifedehomilie, homilie-zwykle-a

[Łk 2,22-40]

Dzisiejsze święto stanowi swoiste przejście między Bożym Narodzeniem i Wielkanocą: teksty, które usłyszeliśmy, ukazują nam Jezusa jeszcze jako dziecko w ramionach matki, która zawierza Go Bogu na znak ofiary Jego życia.

Przyniesienie Jezusa do świątyni następuje w czasie, gdy dokonały się “ich” dni oczyszczenia (wg tekstu oryginalnego). Ta wiadomość nieco nas zaskakuje. Prawo żydowskie nakazywało oczyszczenie kobiety, która wydała na świat dziecko, dlaczego jednak ewangelista używa liczby mnogiej? Dlaczego do świątyni został przyniesiony także Jezus mimo, że Prawo tego nie wymagało?

Wiemy dobrze, że Maryja nie musiała być oczyszczona, ponieważ nie dopuściła się żadnej nieczystości: ewangelista i jego czytelnicy doskonale o tym wiedzieli, znali bowiem fakt jej dziewiczego poczęcia. Mimo tego, wobec swoich współziomków i władz religijnych kraju Maryja była zobowiązana do przestrzegania przepisów Księgi Kapłańskiej. Dlatego też z całą pokorą i poddaniem przyjmuje owe prawa i normy, i wypełnia je do końca.

Jezus zostaje zjednoczony, złączony z Matką; więcej – to On właśnie staje się centrum tego opowiadania, On zajmuje miejsce Matki, która w ciszy usuwa się ze sceny.

I faktycznie obserwujemy, że Łukasz zamiast przedstawiać ryt oczyszczenia dokonuje prezentacji Dzieciątka Bogu i o jego wykupie dokonanym przez Matkę za pomocą ustalonej ofiary.

Czym była ta prezentacja? Ewangelista dla jej opisania posługuje się greckim słowem, które przywołuje niemalże ofiarę całopalną. Używa się go zazwyczaj w kontekście liturgicznym i wskazuje na ofiarę jakiejś istoty, którą poświęca się Bogu, a jednocześnie zwraca uwagę na wyrzeczenie się ze strony tego, który dokonuje takiej ofiary.

Maryja ofiarując Jezusa i składając za Niego symboliczny okup – ofiaruje Go Bogu czyli uznaje wszelkie prawa Boga nad Mesjaszem – jednocześnie rezygnuje ze swoich praw macierzyńskich na rzecz Pana Boga.

Ta ofiara nabiera jeszcze większego znaczenia przez fakt, iż dokonuje się w świątyni. Co więcej – Maryja (jak zauważyliśmy wcześniej) dokonuje tej ofiary zupełnie dobrowolnie, bo żadne prawo tego na nią nie nakładało.

Jest to pierwsza ofiara złożona Bogu-Ojcu przez Jezusa. Także dla Matki jest to pierwsze, bezpośrednie złączenie się z dziełem odkupienia; pierwsza zapowiedź Jej współuczestnictwa w ofiarniczym dziele Krzyża. Amen.

Ryszard Wróbel OFMConv

<<< PoprzedniNastępny >>>